De kern van de kwaliteitscontrole van naadloze stalen buizen omvat vijf belangrijke dimensies: uiterlijk, maatnauwkeurigheid, materiaalsamenstelling, mechanische eigenschappen en niet-destructieve testen, die artikel voor artikel moeten worden geverifieerd in overeenstemming met acceptatienormen (bijv. GB/T 8163, GB/T 3087, enz.).
1. Uiterlijk Kwaliteitsinspectie
Controleer op oppervlaktedefecten zoals scheuren, vouwen, littekens en krassen. De diepte van de defecten mag de toegestane negatieve afwijking van de wanddikte, gespecificeerd in de norm, niet overschrijden.
Inspecteer de binnenwand van de buis op ernstige corrosie, afbladderen of aangehecht vuil. Het oppervlak moet glad en uniform zijn.
Controleer of het eindvlak vlak is, zonder bramen of flitsen, en dat de snijhoek moet voldoen aan de standaardvereisten.
2. Inspectie van de maatnauwkeurigheid
Meet de buitendiameter en wanddikte met schuifmaat of micrometer. Afwijkingen moeten binnen het toegestane bereik liggen (bijv. ±0,5% voor de buitendiameter van algemene precisiebuizen, ±10% voor wanddikte).
Meet de lengte met een liniaal of laserlengtemeetinstrument. Voor buizen met een vaste lengte bedraagt de lengteafwijking doorgaans ±50 mm; buizen met een niet-vaste lengte moeten voldoen aan de contractovereenkomst.
Rondheid en rechtheid testen: De afwijking van de rondheid mag niet groter zijn dan 80% van de toegestane afwijking van de buitendiameter, en de rechtheid moet ≤1 mm per meter zijn (meetbaar met draadtrekken of rechtheidstester).
3. Inspectie van de materiaalsamenstelling
Gebruik een spectrale analysator (voor snelle tests ter plaatse) of een chemische analysemethode om te verifiëren dat de materiaalsamenstelling consistent is met de contractvereisten (bijv. 20# staal, Q345B, enz.).
Concentreer u op het controleren van de inhoud van belangrijke elementen zoals koolstof, mangaan, silicium, zwavel en fosfor. Schadelijke elementen zoals zwavel en fosfor moeten onder de standaardlimiet liggen (meestal ≤0,035%).
4. Inspectie van mechanische eigenschappen
Trekproef: Neem monsters om de treksterkte, vloeigrens en rek te testen. De resultaten moeten voldoen aan de overeenkomstige materiaalnormen (20# staal vereist bijvoorbeeld een treksterkte ≥410 MPa en rek ≥24%).
Impacttest (verplicht voor gebruik bij lage temperaturen): Test de impactenergie bij gespecificeerde lage temperaturen (bijv. -20℃, -40℃) om de taaiheid van de buis bij lage temperaturen te garanderen.
Hardheidstest: Meet met een Brinell- of Rockwell-hardheidsmeter. De hardheidswaarde moet voldoen aan de materiaalvereisten om te voorkomen dat overmatige hardheid of zachtheid het gebruik beïnvloedt.
5. Niet-destructief testen (verplicht voor kritische toepassingen)
Ultrasoon testen (UT): De kernmethode voor interne kwaliteitsinspectie, gebruikt om interne defecten zoals delaminatie, krimpgaten en scheuren op te sporen.
Eddy Current Testing (ET): Geschikt voor dunwandige leidingen, waardoor snelle detectie van oppervlakte- en nabije oppervlaktedefecten mogelijk is.
Magnetisch deeltjesonderzoek (MT)/penetrantonderzoek (PT): Voor buisuiteinden of lasverbindingen (indien aanwezig), gebruikt om kleine scheurtjes in het oppervlak te detecteren.
Voor hogedruk- of drukdragende toepassingen is een hydrostatische test vereist: Handhaaf de gespecificeerde druk gedurende een bepaalde periode (bijvoorbeeld 5 minuten). Geen enkele lekkage of duidelijke vervorming wordt als gekwalificeerd beschouwd.
6. Andere aanvullende inspecties
Controleer het productkwaliteitscertificaat: het moet gegevens bevatten zoals materiaalsamenstelling, mechanische eigenschappen en niet-destructieve testresultaten, die consistent moeten zijn met inspectieresultaten ter plaatse.
Corrosietest (voor corrosiebestendige toepassingen): Voer zoutsproeitests of chemische corrosietests uit om de corrosieweerstand van de buis te verifiëren.
